سهیلا وحدتی بنا

بازتاب جنبش زنان در ايران امروز

از عمده ترين موانع در راه حل مسائل زنان نه فقط سنگيني و پيچيدگي و ريشه داربودن مسائل، بلکه پنهان بودن آنها است. بخش عمده اي از سهم روشنفکران و آزاد انديشان در رفع مشکلات زنان، صحبت از مشکلات، آشکار نمودن ظاهر مسئله و ريشه آن، و عريان کردن مسائل زنان است.

در حاليکه برخي از استادان علم جامعه شناسي در ايران وجود جنبش زنان را انکار مي کنند، ما شاهد بازتاب حضور اين جنبش در «ايران امروز» هستيم. «ايران امروز» با ايجاد صفحه «زنان»، آئينه اي آفريده است که بازتاب بخشي از حضور و حرکت جنبش زنان را در آن مي بينيم. با اينکه اين حضور توسط برخي جامعه شناسان درون کشور انکار مي شود، و به بهانه نداشتن هويت، و نداشتن سر، و نداشتن توانايي حرکت گسترده، و نداشتن رشد کافي و ... باجنبش زنان مثل کودکي رفتار مي شود که شناسنامه ندارد زيرا که بر طبق مقررات جامعه شناسي تولد نيافته است!

اما خوشبختانه واقعيت اين است که اين کودک به دنيا آمده، وجود دارد، حرکت مي کند، و رو به رشد است. جاي بسي خوشوقتي است که «ايران امروز» آئينه دار جنبش زنان است و تلاش در بازتاب دادن اخبار و مطالب و نظرات و ماحصل مربوط به آن را دارد. و مگر اين وظيفه مطبوعات نيست که واقعيات جامعه را بازتاب دهند؟ و آن را با وزن مخصوص و در جاي مناسب خود بازتاب دهند، و نه در حاشيه اخبار “جامعه” و “زندگي” و “حادثه”.

«ايران امروز» به مثابه يک رسانه، بازتاب دهنده حرکت روشنفکري و سياسي ايران است و به حق و شايسته جاي زنان را به خوبي در اين حرکت بازتاب مي دهد. من به عنوان يک ايراني، با حسي سرشار از غرور از حنبش زنان ايران، شهامت و تلاش «ايران امروز» را در بازتاب دادن بي تعصب و بدون غرض حرکات روشنفکري و سياسي ايران، و بويژه حرکت زنان ايران، سپاس مي دارم و اميدوارم که نه تنها زنان، بلکه مردان آزاد انديش به اين صفحه غنا ببخشند.

از عمده ترين موانع در راه حل مسائل زنان نه فقط سنگيني و پيچيدگي و ريشه داربودن مسائل، بلکه پنهان بودن آنها است. بخش عمده اي از سهم روشنفکران و آزاد انديشان در رفع مشکلات زنان، صحبت از مشکلات، آشکار نمودن ظاهر مسئله و ريشه آن، و عريان کردن مسائل زنان است. ما بايد اول با دردهاي اجتماعي خود روبرو شويم و سپس در صدد يافتن راه درمان بر آييم. چه خوب مي شود اگر که همه ما براي شناختن مسائل زنان و بيان کردن بي پرده اين مسائل، بدون ترس از اين که بيان ما توهين به فرهنگ مان تلقي شود و بي پرواي بروز حضور انساني مان و هستي زنانه مان، از اين فرصت بهره بگيريم و با نوشتن مقالات و نظرات در شناختن و شناساندن مسائل زنان بکوشيم.  مگر شناخت، اولين گام در راه حل مسئله نيست؟
شناخت* « لحظه‌ها
از بستر باكره شرم
تا فصلهای دردآلود زايش »
و شناخت «حسرت عقيم جواني و انتظار
در هزارتوهای عصمت»
و شناخت «زنان، قربانيان خاموش خشونت هاي خانوادگي»
و شناخت «زنان روستايي» و «زنان ناشر»
و شناخت واقعيت «قتل هاي ناموسي»
و شناخت «انديشه هاي زن ستيزانه» و ...
و شناخت اين حقيقت که «کليد آينده ايران در دست زنان است!»*

*مطالب داخل « » اشاره به مطالب عنوان شده در صفحه «زنان» در «ايران امروز» در تاريخ 14 آبان 1382 دارد.

تعدادی از آخرین یادداشت ها