سهیلا وحدتی بنا

درباره طرح سوال مربوط به رياست جمهوري زنان

سايت زنان ايران سوالي را به همه پرسي گذاشته شده که “آيا رئيس جمهور شدن زنان، مشکلات زنان ايران را حل خواهد کرد؟”

رئيس جمهور شدن زنان مسائل زنان را حل نمي کند، همانطور که رئيس جمهور شدن مردان مسائل مردان را حل نمي کند. طرح اين سوال اصولا نادرست است و در بهترين حالت، مار ابه يک جواب نادرست مي رساند و در بدترين حالت، باعث مخدوش کردن مسائل و آشفتگي ذهني مي شود. شايد سوالي که بايد مطرح مي شد، اگر “بايد"ي در کار مي بود، چنين بود: “آيا برداشتن موانع بر سرراه رئيس جمهور شدن زنان در راستاي بهبود وضعيت زنان است؟”

درست است که رئيس جمهورشدن زنان مسائل زنان را حل نمي کند، اما رئيس جمهورنشدن زنان در واقع سمبل بسياري از مسائل موجود اجتماعي، فرهنگي، و سياسي زنان است. موانع بر سرراه رئيس جمهور شدن زنان، در کنار همه موانع ريز و درشت بسياري است که مقابل زنان است و مبارزه براي کنارزدن اين موانع در راستاي کنار زدن همه موانع اجتماعي و سياسي است که جلوي پيشرفت زنان را گرفته است. اينکه برخي بر اين عقيده اند که اولويت با مسائل عمومي و حاد اکثريت زنان است که به طور روزمره با آن دست به گريبانند، به جاي خود. شايد اکنون فرد يا افراد خاصي در ميان زنان ايراني که مي خواهند رئيس جمهور شوند در اين زمينه کار مي کنند و تمام هم و غم خود را صرف رئيس جمهور شدن زنان مي کنند. اما مگر اين موضوع چه اشکالي دارد؟

درميدان مبارزه براي حقوق زنان جا براي همه هست: کساني که با از خود گذشتگي براي منافع اکثريت زنان مبارزه مي کنند و کساني که به نيت پيشبرد مقاصد خويش براي حقوق فردي خويش و پيشرفت اجتماعي و سياسي خود مبارزه مي کنند. همه اين مبارزات در يک راستاست و با ارزش است. نتيجه همه اين مبارزات در سوي پيشبرد منافع عمومي زنان است. موفقيت عموم زنان به رشد جايگاه هر زن کمک مي نمايد، و موفقيت هر يک زن به شکستن برخي کليشه هاي جنسيتي مي انجامد و در نتيجه به پيشبرد جايگاه اجتماعي همه زنان کمک مي رساند.