سهیلا وحدتی بنا

صلح زن است و مادر

شعري از: آدا آهاروني

از کجا مي داني
که صلح زن است؟
من ميدانم، زيرا
ديروز او را ديدم
در راه پر پيچ و خم ام
به گذران جهان.
او چهره اي غمگين داشت
مثل يک گل طلايي که پژمرده
پيش از شکوفايي اش

از او پرسيدم چرا
چنين غمگين است؟
او به من گفت که فرزندش
به قتل رسيده در آشويتز،
دخترش در هيروشيما
و پسرانش در ويتنام،
ايرلند، اسرائيل، لبنان،
بسنيا، بواندا و چچنيا.

همه فرزندان ديگرش، او گفت،
در ليست سياه مردگان
جنگ هسته اي اند
همه فرزندان ديگرش، مگر آنکه
همه جهان بداند که --
صلح يک زن است

هزاران شمع سپس روشن شدند
در چشمهان ستاره گونش، و من ديدم --
صلح در واقع يک زن حامله است،
صلح يک مادر است.