سهیلا وحدتی بنا

آقاي جلائي پور و مردسالاري درمسير مبارزه دمکراتيک؟

در اخبار خوانديم که آقاي حميد رضا جلائي پور گفته اند که «لازمه‌ي شكل‌گيري جنبش زنان، استقرار دموكراسي است، در غير اين صورت، بيان مطالبات زنان و مبارزه در راه آن، براندازي محسوب مي‌شود.»

اميدوارم که اين نقل قول مستقيم از ايشان خارج از مضمون آورده شده باشد و منظور واقعي ايشان غير از اين باشد.  زيرا اين گفته ايشان اين پرسش را ايجاد مي کند که چگونه مي توان از «استقرار دمکراسي» حرف زد وقتي که نيمي از افراد جامعه از حقوق شهروندي محروم هستند؟

آقاي جلائي پور، آيا شما واقعا به زنان ايران مي گوييد که بگذاريد ما مردان به دمکراسي برسيم، بعد شما براي حقوقتان مبارزه کنيد؟

بديهي است که ما زنان قبل از احقاق حقوق خود از استقرار چنين دمکراسي که به معناي احقاق حقوق سياسي مردان است، بهره نخواهيم برد. زيرا همانطور که خود شما هم وجود مسئله زنان را تاييد کرده ايد، ابتدايي ترين حقوق فردي و اجتماعي زنان در بسياري از موارد در جامعه ما انکار مي شود و اساس تبعيض شهروندي در کشور ماست.

آقاي جلائي پور، آيا شما واقعا به نيمي از جمعيت کشور که حتي حقوق فردي شان انکار شده، مي گوييد که اول بايد مردها به همه حقوق سياسي خود دست يابند، بعد زن ها از ابتدايي ترين حقوق فردي و اجتماعي شان حرف بزنند؟!

درک اين موضوع دشوار است که شما به عنوان يک عضو هيئت علمي دانشگاه تهران که بر ضرورت هايي در راستاي تحقق حقوق زنان تاکيد مي کنيد، چگونه مي توانيد وجود مسئله زنان را بپذيريد، اما در عين حال ادعا کنيد که تلاش براي حل اين مسئله «براندازي محسوب مي شود»؟ منظور شما از «براندازي» چيست و چنين ادعايي از چه روست؟

اگر واقعا منظور شما همين تقدم حقوق سياسي مردان بر مطالبات زنان بوده باشد، که اميدوارم نباشد و اين را براي همه ما روشن کنيد، يک نکته در اين ميان بسيار جالب است: ما زنان در تمام طول تاريخ شهروند درجه دو بوده ايم، و حالا که زمان مبارزه براي حقوقمان فرا رسيده است، شما حتي درمسير مبارزه دمکراتيک هم ما را درجه دو به شمار مي آوريد! يعني که طبق اين نظر ما زنان هنوز هم بايد بگذاريم که اول آقايان مبارزه کنند و دمکراسي شان را بر پا کنند، بعد ما زنان به بيان مطالبات خود و مبارزه در راه حقوقمان بپردازيم!

آيا اين همان شيوه اعمال سنت مردسالاري نيست که اکنون حتي در مسير مبارزه دمکراتيک هم اعمال مي شود؟