سهیلا وحدتی بنا

بچه دار شدن بدون ازدواج نبايد جنايت محسوب شود

وقتي که امينه لاوال دخترش واسيلا را به دنيا آورد، بيش تر از نه ماه از طلاق او وشوهر سابقش مي گذشت و او هنوز ازدواج نکرده بود. به همين دليل دادگاه شريعه نيجريه، امينه را به جرم زنا به سنگسار محکوم کرد.

سازمان هاي حقوق بشر از جمله سازمان عفو بين الملل به اين حکم اعتراض کردند و با تلاش فراوان و به کمک رسانه هاي خبري و حتي برنامه هاي تلويزيوني مردم را از اين مسئله آگاه کرده و از آنان براي نجات جان امينه ياري خواستند. در نتيجه اين تلاشها، طبق گزارش سازمان عفو بين الملل در آمريکا، يک ميليون و سيصد هزار نفر در خواست عفو امينه را امضا کردند که به مقامات نيجريه ارائه شد. در نتيجه همه اين تلاشها و فشار افکار عمومي، امينه توسط دادگاه عفو شد. البته دولت نيجريه از دادگاه خواسته بود که ترتيب عفو را در جهت کاهش فشار افکار عمومي غرب بدهد. 

اکنون سازمان عفو بين الملل در صدد است تا تلاش هاي خود را در راه لغو حکم اعدام در نيجريه ادامه دهد.

در انديشه من، پس از خواندن اين خبر، تصوير زناني که در ايران سنگسار شده اند رژه مي رود و اين پرسش زنگ مي زند که چرا حکم آنان لغو نشد؟ چرا افکار عمومي براي نجات جان آنان به اندازه کافي بر دولت ايران فشار نياورد؟ چرا اکنون کسي به حکم اعدام افسانه نوروزي اعتراض نمي کند؟ چرا او به خاطر دفاع از خود در مقابل تجاوز جنسي بايد اعدام شود؟ تا کي زنان به خاطر داشتن يا نداشتن رابطه جنسي قرباني مي شوند؟

تا کي زنان به خاطر مادر شدن سنگسار مي شوند؟

تا کي رابطه جنسي که مبناي زايش در طبيعت است مبناي گناه زنان خواهد بود؟