سهیلا وحدتی بنا
Soheila Vahdati BanaMonday, October 01, 2007
باز تابي از “عقل آبي” شهرنوش پارسي پور
من اين عقب نشسته ام و نظاره ميکنم
چهار نفري توي يک اتاق نشسته اند و دارند با هم صحبت ميکنند، دو بدو و گاه همه باهم و گاه يکي با همه. و من، نفر پنجم، گاه در حرفهايشان شريک ميشوم و گاه گوش ميکنم. نشسته ام و به راهروهاي گفتارها وبه تالارهاي موضوع هاي مختلف حرفهايشان نگاه ميکنم.
دونفر ته اتاق با هم به يک تالار رفيع ميروند و از ديگران فاصله ميگيرند تا آنجا که ما را نمي بينند و آنجا تابلوهاي سياسي گذشته را با هم نقد ميکنند با لحني که گاه سياسي است و گاه ادبي و گاهي هم انگار که با پيژامه جلوي هم ايستاده اند و حرفهايشان خيلي خودماني ميشود و باصداي خنده شان يک دفعه از تالار بيرون مي پرند و دوباره ته اتاق جاي مي گيرند و به ديگران نگاه ميکنند و ما هم به آنها زل ميزنيم و همه ما ن با هم روي سن ميرويم تا يک نمايش معاشرتي خوش آيند را بازي کنيم.
دونفر ته اتاق با هم به يک تالار رفيع ميروند و از ديگران فاصله ميگيرند تا آنجا که ما را نمي بينند و آنجا تابلوهاي سياسي گذشته را با هم نقد ميکنند با لحني که گاه سياسي است و گاه ادبي و گاهي هم انگار که با پيژامه جلوي هم ايستاده اند و حرفهايشان خيلي خودماني ميشود و باصداي خنده شان يک دفعه از تالار بيرون مي پرند و دوباره ته اتاق جاي مي گيرند و به ديگران نگاه ميکنند و ما هم به آنها زل ميزنيم و همه ما ن با هم روي سن ميرويم تا يک نمايش معاشرتي خوش آيند را بازي کنيم.
Page 1 of 1 pages
برای خواندن مطالب هر کتاب روی جلد آن کلیک کنید.
برای خواندن کتاب روی جلد آن کلیک کنید.
برای خواندن کتاب روی جلد آن کلیک کنید.