Tuesday, August 12, 2003
فرهنگ قبيله اي ما و “من”
رسوبات فرهنگ قبيله اي ديرپاست و در ميان ما فراوان است. در اينجا فقط يک نمونه کوچک از آن همه ذکر مي شود: تقبيح حضور واژه "من" در ادبيات و نوشتار ما پارسي زبانان که سمبل نفي هويت فردي است. اگر به نوشته هاي فارسي نگاه کنيد، واژه "من" را در نو شته هاي ادبي و علمي و تحقيقِي و سياسي ما بسيار کم مي بينيد. معمولا از شکل اول شخص جمع به جاي اول شخص مفرد استفاده مي شود، يا اينکه جمله به شکل مجهول مي آيد که نيازي به کاربرد فاعل به صورت اول شخص مفرد نباشد. در مواقعي نويسنده حتي نام خود را به شکل سوم شخص مفرد به کار مي برد مثل "سعديا" و "حافظا".
ادامه مطلب
Page 1 of 1 pages